เครียดแต่ไม่มีที่ระบาย

มหาลัยไม่ใช่คำตอบของอิสรภาพ . ใช่อยู่ แต่สำหรับผมการออกไปใช้ชีวิตข้างนอกไม่ว่าจะที่ใดก็ตามโดยออกจากบ้านมาดีที่สุดคงเป็นสิ่งเดียวที่ทำให้ผมได้สัมผัสถึงอิสรภาพ . ตั้งแต่เด็ก ชีวิตของผมต้องอาศัยอยู่ด้วย

สวัสดีครับผมชื่อเอไอแล้วกัน ผมเหนื่อยมากกัยชีวิต และ เบื่อชีวิตมาก อยากจะตายนะแต่ติดอยากเดี๋ยว คือ คำว่า หนี้ ถ้าไม่มีคำว่าหนี้ ชีวิตผมคงหมดเวลาแล้ว ทุกคนคงไม่ได้มาอ่านบทความนี้แล้ว ผมมีเพื่อนสนิทนะว่

ตอนนี้เราเครียดมาก เนื่องจากว่าแม่เป็นโรคซึมเศร้า แม่เราจะหงุดหงิดง่ายแค่เรื่องเล็กน้อยหรือบางทีเค้าเองจะเป็นคนเริ่มเรื่อง โรคซึมเศร้าก็รักษามาหลายปีแล้วก็ยังไม่หาย ตรงนี้เราพอเข้าใจว่าแม่เป็นโรคอย่าง

เรารุ้สึกเราไม่อยากอยู่แล้วแต่ก้ต้องอยุ่เพราะเรากลัวเสียอนาคตถึงแม้ว่าจะไม่หวังอะไรเลยในอนาคตแค่อยากมีชีวิตอยุ่ต่อไปเรื่อยๆจนตาย ถ้าให้พูดตามตรงเราจะตายก็ได้อยู่ก็ดี แต่อยากตายมากกว่า อยากตายแบบสงบๆไม

สวัสดีครับพี่ๆน้องๆชาวพันทิปทุกคน จั่วหัวมาก็ฟังดูเป็นคนท้อแท้สิ้นหวังกับชีวิตใช่ไหมครับ แต่ขอออกตัวก่อนว่า จขกท. ไม่ได้เป็นโรคซึมเศร้าหรืออะไรทั้งสิ้นนะครับ แค่มีคำถามที่ต้องการหาคำตอบครับ ว่าคนเรา

(ผมจะไม่เล่าตอนอ.1-3 เพราะมันก็เจ็บปวดเหมือนกัน) อืม...ผมมีเพื่อนคนหนึ่งผมเจอเขาตอนป.4 และผมย้ายมาตอนป.3 เพื่อนคนนั้นเป็นเพื่อนที่ดีมากๆ จนผมกับเพื่อนคนนั้นย้ายห้องมาอยู่ด้วยกัน และสนิทกันรักกันมากๆ จ

ช่วงนี้ชอบนอนไม่หลับ เครียดสะสม เบื่อทุกอย่าง พยายามหาอะไรทำก็เเล้ว พออยู่นิ่งๆ ก็คิดฟุ้งซ่าน ดิ่งจนไม่รู้จะ ดึงตัวเองออกมาจาก ความรู้สึกนั้นยัง จนคิดถึงแต่ เรื่องไม่อยาอยู่ต่อแล้ว แต่ก็เป็นแค่ความคิด

ช่วงปลายปี 2568 จนกระทั่ง 2669 มาถึงจุดที่ไม่ต้องการอะไร และสิ่งที่ต้องการจริงๆ เอื้อมไม่ถึง มันอยู่จุดที่เบื่อทุกเรื่องพยายามมองหาความต้องการให้เกิดความตื่นเต้นและอยากทำไม่มีและเบื่อหน่ายสิ่งที่จะต้อ

ครอบครัวเราเป็นครอบครัวที่ค่อนข้างทะเลกับนบ่อยมากค่ะ ส่วนมากก็รุนแรงด้วย ส่วนมากคนที่ชวนทะเลาะบ่อยคือยายกับตา แกมีลูก2คน คือน้า กับแม่เรา น้าไม่ทราบว่าไปไหน แม่เราเรียนมหาลัยแต่ไม่จบและแม่ก็คลอดเราแล้

คือเราเป็นซึมเศร้านี่แหละค่ะเพราะเพื่อนสังคมและครอบครัวจะทำยังไงดีคะ จากกระทู้ที่แล้วเราเลยไม่กล้าบอกเลยค่ะ